muharremtac.com

Özcan Acar'dan Extreme Programming

Bilgilerini Kurumsal Java sitesi üzerinden sonuna kadar paylaşan değerli Java Üstadı Özcan Acar'ın Extreme Programming adlı kitabını tüm yazılım geliştiricilere şiddetle öneriyorum.

Kitabın ana konusu çevik süreç olan Extreme Programming’in uygulanış tarzını tanıtmaktır. Kitabın ilk bölümlerinde Extreme Programming hakkında teorik bilgiler yer almaktadır. Extreme Programming yöntemlerini uygulayabilmek için bu temel teorik bilgilerin alınmasında fayda vardır. Kitap 18 bölüm ve 504 sayfadan oluşmaktadır. Bu bölümlerin içerikleri özetle şöyledir:

 

Bölüm 1:
Birinci bölümde şelale (waterfall) tarzı yazılım yöntemleri ve projelerde oluşan sorunlar yer almaktadır. Bu sorunları gidermek için çevik süreçlerin kullanımı tavsiye edilmektedir. Extreme Programming (XP) bir çevik süreç olarak projelerde oluşan sorunlara cevap verebilecek yazılım metotlarına sahiptir. Bu bölümde Extreme Programming’in sahip olduğu değerler, prensipler ve teknikler tanıtılmaktadır.

Bölüm 2:
XP projelerinde sürüm ve iterasyon planları oluşturularak, projenin gidişatı belirlenir. Planlama oyunu olarak isimlendirilen süreçte müşteri tarafından, programcıların implemente (yazılım) edeceği özellikler seçilir. Programcılar gerekli tahminleri yaparak, müşterinin implementasyon için gerekli süre hakkında fikir sahibi olmasını sağlarlar. Bu bölümde sürüm ve iterasyon planlarının nasıl oluşturulduğu incelenmektedir.

Bölüm 3:
XP iletişime dayalı bir süreçtir. Ekip çalışanları arasında iletişimi güçlendirmek için günlük Stand-up (ayakta) toplantılar düzenlenir. Bunun yanısıra belirli aralıklarla retrospective (geriye bakış) toplantılarda projeye geri bakış sağlanarak, oluşan hatalar üzerinde tartışılır ve çözüm aranır.

XP projelerinde programcılar pair programming metoduyla eşli çalışırlar. Bu programcıların kısa sürede teknik alanda aynı seviyeye gelmelerini kolaylaştırır. XP projelerinde çalışma ortamının iletişimin önemi göz önünde bulundurularak oluşturulması gerekmektedir. Üçüncü bölümde Stand-up ve retrospective toplantılar yanı sıra, pair programming ve çalışma ortamının oluşturulması konuları tematize edilir. Bunun yanı sıra proje hakkında bilgilerin paylaşıldığı Wiki sistemleri hakkında bilgi verilir. Trac ve Bugzilla gibi araçlar kullanılarak bilgi ve hata yönetimi sağlanır.

Bölüm 4:
Bu bölümde XP projelerinde çalışma ortamlarının nasıl yapılandırıldığı ve ne tür araçlardan faydalanıldığı incelenmektedir.

Bölüm 5:
Teorik bilgilerin ardından, XP’nin nasıl uygulandığını göstermek amacıyla beşinci bölümde örnek bir XP projesi yer almaktadır. Bu bölümde müşteri gereksinimlerinin nasıl tespit edildiği ve sürüm ve iterasyon planlarının nasıl oluşturulduğu bir örnek üzerinde gösterilmektedir.

Bölüm 6:
Proje öncesinde sıfırıncı iterasyonda programcılar ihtiyaç duydukları teknik ortamı oluşturmaya başlarlar. Altıncı bölümde Eclipse, Ant, Tomcat, Subclipse, JUnit, HSQL, DBUnit gibi araçların kullanımı ve kurulumu incelenmektedir.

Bölüm 7:
Yazılım sürecinde uygulanması gereken tasarım prensipleri bu bölümün ana konusudur. Esnek bağ, açık kapalı prensibi, tek sorumluluk prensibi, Liskov yerine geçme prensibi, bağımlılıkların tersine çevrilmesi prensibi, arayüz ayırma prensibi ve paket tasarım prensipleri detaylı ve örnekli olarak bu bölümde incelenmektedir.

Bölüm 8:
Unit testleri oluşturularak sistem komponentleri yazılım esnasında test edilir. Akseptans testleri, entegrasyon testleri, regresyon testleri, performans testleri gibi değişik türde testler oluşturmak mümkündür.

Java projelerinde JUnit test frameworkü kullanılarak testler oluşturulur. Sekizinci bölümde JUnit kullanılarak unit testlerin nasıl oluşturulduğu uygulamalı olarak gösterilmektedir.

Bölüm 9:
XP projelerinde yazılım test güdümlü (Test Driven Development – TDD) yapılır. Dokuzucu bölümde TDD sürecinin nasıl çalıştığı ve programcıların TDD yöntemleriyle implementasyonu nasıl ilerlettikleri yer almaktadır.

Bölüm 10:
Onuncu bölümde pratik uygulamalı olarak shop sisteminin login modülü implemente edilmektedir. İmplementasyon için akseptans testlerinden yola çıkılarak, bilgibankasına kadar uzanan yapının adım adım TDD kullanılarak nasıl implemente edildiği gösterilmektedir. Bu bölümde sistem komponentlerini simule etmek için mock sınıfların kullanımı yer almaktadır.

Bölüm 11:
İmplementasyonun çalışır durumda olduğunu kanıtlamak için akseptans testleri oluşturulur. Bu testler kullanıcı hikayeleri gibi müşteri tarafından tanımlanır ve programcılar tarafından implemente edilir. On birinci bölümüde akseptans testlerinin hangi teknik ve araçlar kullanılarak implemente edildiği konusu incelenmektedir.

Bölüm 12:
On ikinci bölümün konusu Spring’dir. Spring frameworkü ile tasarımı ve teknik altyapısı güçlü, bakımı kolay ve kolay genişletilebilir programlar oluşturmak mümkündür. Spring sunduğu alt yapı hizmetleriyle programcıların hayatını kolaylaştırır ve programın test edilebilirligini yükseltir.

Bölüm 13:
Web aplikasyonlarının implementasyonu için Spring MVC frameworkü kullanılabilir. Bu bölümde Spring MVC’nin nasıl konfigüre edildiği incelenmektedir.

Bölüm 14:
Sürekli entegrasyon (continous integration) XP projelerinde uygulanan bir tekniktir. Programcılar tarafından kod üzerinde değişiklik yapılmasıyla beraber, mevcut kod derlenerek, sistem testleri çalıştırılır. Bu işlem sonunda kod üzerinde kırılmalar oluşmuşsa, programcıların konu hakkında email aracılığıyla dikkati çekilir ve hatanın bir an önce giderilmesi talep edilir. Sürekli entegrasyon ile her zaman çalışır bir sistemin olması sağlanır. On dürdüncü bölümde sürekli entegrasyon konusu incelenmektedir.

Bölüm 15:
İmplemenatasyonun hangi yöne gittiğini tespit edebilmek için yazılım metrikleri kullanılır. Bunlar sistemin belirli özelliklerinin ölçülmesi sonucu ortaya çıkan değerlerdir. On beşinci bölümüde sistem metriklerinin nasıl ve hangi araçlar kullanılarak ölçüldüğü gösterilmektedir.

Bölüm 16:
Kod paylaşımını kolaylaştırmak için versiyon kontrol sistemleri kullanılır. On altıncı bölümde açık kaynaklı olan Subversion versiyon kontrol sisteminin kullanımı açıklanmaktadır.

Bölüm 17:
Projenin gidişatını kontrol edebilmek için proje takip planları oluşturulur. Bu planlarda Burndown grafikleri kullanılarak görsellik sağlanır. Enformasyon radyatörü olarak tanımlanan metot ve yöntemler kullanılarak proje ekibinin ve diğer şahışların projenin gidişatı hakkında bilgi sahibi olması sağlanır. On yedinci bölümde sürüm ve iterasyon takibi konuları tematize edilmektedir.

Bölüm 18:
Son bölümde XP hakkında soru ve cevapları yer almaktadır.

Bu sayfa 1255 kere okundu.